نویسنده: admin

الهی محتاج روزی تو ام

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوت
با من راه‌نشین باده‌مستانه زدند

آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعهٔ فال به نام من دیوانه زدند

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون ندیدند حقیقت، ره افسانه زدند

شکر ایزد که میان من و او صلح افتاد
صوفیان رقص‌کنان ساغر شکرانه زدند

آتش آن نیست که از شعلهٔ او خندد شمع
آتش آن است که در خرمن پروانه زدند ❤️

شعر زیبا از شاعر ناشناس

مدعی خواست که از بیخ کند ریشه ما
غافل از اینکه خدا هست در اندیشه ما

سایت برنامه های من

عاشقی را که چنین باده شبگیر دهند
کافر عشق بود گر نشود باده پرست
_-_-_—♥️ ♥️ ♥️—_-_-_

به جهان خُرّم از آنم که جهان خُرّم از اوست ….